24th of february

what bliss it is, to spend more than 24 hours of your life with someone you love so much...

every second counts...

every moment matters...

everything wouldn't be the same again...

the bed that i sleep on

the room

the mall where we went to

my door

my computer chair

my computer, even

my clothes

everything says that you have been so close to me on that day...

HAPPY valentine's day

it really was a heck of a valentine's day...

the first of its kind...

the first, because believe it or not, it's the first valentine that i shared to someone so special...

before, i used to dress up for i don't want others to know that i am single.

it is the first time ever that i have to dress up because i will see someone who i love so dearly.

but more than this...

i was happy the whole day.

i am happy up to now.

i am so happy to be in love and be so loved!

happy valentine's day bhe...

with just slippers on...

i know, other poeple don't mind if i do wear slippers...

maski shangrila pa ito.

but i should have worn my shoes.

not for anything else

but for the reason that today is so special...

especially when i remember

i was squatting with you

in one of the verandas in shang

while listening to songs...

while trying to recognize what songs they play...

while i relive the lyrics by seeing how it applies to us (or how they don't, in case of heartbreak songs)...

while we try to sing along...

while you try to reach the high notes...

while i feel your presence...

haaaaayyyy...

music...

not just from the orchestra...

but from our hearts as well...

what you say is sacred...

i still remember when you said that we'll make the most out of what we have...

which i did starting from the moment you said it.

even if we just hang around, trying to study (although we end up doing so in vain)

more so during eating moments (which we both love doing!)

during shared activities (which by the way, i'm having a hard time trying to concentrate!)

i do love what we have. i cherish it so much.

When you said, we'll make each other better persons...

i suddenly had the courage to let go of my dark past.

in any way, it did not do much to hurt me or scare me again.

i find it easy to disclose who i am, because i believe that you'll accept me the way i am, and because i have full trust that after you knew, you'll help me overcome the wild side of me.
(although, bulyaw ka mag-react sa iba)

When you said we can make it through...

i believe

because everything you day, even those things that you try to keep to yourself out of hesitation,

those things mean a lot to me...

when you say something, i take it for what it is...

because my heart is the one that understands, not my mind.

(kaya minsan i get hurt when you tend to forget what you say)

my mind may not recall, but my heart does.

ngarag mode

ilang beses ko nang sinubukan

ilang beses pinagtangkaang simsimin ang kaibuturan

ngunit sa ganun ding daming pagkakataon

di ako nagtagumpay

lagi na lang sa bawat sandaling malapit na ang rurok

nakakatulog na ako

kasi naman...

PI100 readings...

nakakaantok talaga

(buti na lang tapos na ang exam)

today is tuesday

panibagong pagsisimula.
pagkatapos ng unos, heto pa rin tayo. magkasama.

mababaw, pero ang daming bagay sa araw na ito na nginingitian ko.
kasi andyan ka.

sana nga, lagi na lang kitang kasama...
dahil sa iyo, nararamdaman kong buo ang aking mundo.

tahan na...

hindi ko inisip na darating ang pagkakataong ito...

ang iiyak ako...
kasama mo...

naalala ko tuloy kung saan tayo nagsimula.
naalala ko din ang sinabi mo noong hindi ka iiyak nang dahil sa akin.

pero eto tayo. sa isang sulok ng mundong sandaling inangkin
para ilabas ang luha at nararamdaman.

ang kakatwa pa, puno ng ngiti ang mukha natin kahapon.
pero ngayon, lumbay ang naghari. pinawi ng luha ang ngiti sa labi.

mahal na mahal kita.
hindi ko makikita ang sarili ko sa ganitong sitwasyon kung hindi kita mahal.
ang nakaraan ay nakaraan na.
at gaya ng sabi mo, ang ngayon ay mahalaga.

tahan na...
may bukas pa
at marami pang bukas
para mahalin ka.

caught in the rapture of you...

2:00 am
nagising na ako. nakakaasar kasi hindi ko na naantay ang 12:00.
pero tama na ang pagdadrama. may lulutuin ka pa.

1. ilabas ang baka sa ref. palambutin.
2. hiwain ang brocolli at sibuyas.
3. Haluin ang sauce. timplahin. (nakakaasar talaga... wala ang sauce sa grocery kahapon. SM! ISARA!)
4. maglagay ng mantika sa mainit na kawali.
5. sangkutsahin ang bakang hiniwa nang pahaba.
6. ilagay ang sibuyas.
7. pag transparent na ang sibuyas, ihalo ang brocolli.
8. takpan sandali.
9. ibuhos ang sauce.
10. haluin.
lagyan ng asin, paminta at vetsin pampalasa.
11. takpan.
12. hanguin

3:30 am.
Ang bilis naman! Me hindi ko naramdamang ganun kabilis tumakbo ang oras. Ligo na, bilis! Wag nang mag-inarte at mag-almusal.

4:00 am.
Bihis galore! whew! Pero ang bad hair day, kailangan ngayong araw pa!!!!!!!!????

4:15 am.
Nakakaasar. Ang aga mo ngang umalis, wala namang sasakyan. Malelate na ako sa usapan namin niyan eh. Breakfast ko lang siya masosolo ngayon...

5:15 am
Nakarating na rin ako sa UP sa wakas...

5:50 am.
Ngayon ko lang naalala na di pala ako nag-almusal... TAHO muna.

7:30 am.
Dahil sa mga di inaasahang pangyayari, late na ring umalis ang bus. Ang dami pang aberya sa paglipat lipat chuchu... buti na lang me pinagkakaabalahan. ang balahurain ang pagkatao ni Ziann. hehe.

TULOG GALORE!

10:30 am.
Nakarating a rin sa destinasyon!!!!
(MSM PKRMDM Ñ)

12:00 pm.
LUNCH SA KALSADA.

1:15 am.
Start na ng adventure! HUSGADO, here i come!

-Mind you, di ako naipit!

4:30 pm.
habang naghihintay akong maglublob, me biglang sumagi sa isip ko. salamat narin sa nagpaalala sa akin. 20 minuto na lang...

4:49: 50 pm.

countdown.

10...

9...

8...

7...

6...

5...

4...

3...

2...

1...

isang buwan na ang nakaraan...

happy monthsary bhebhe.

6:00 pm

Ang bukal...
Pakiramdam ko ang laya ko.
Pakiramdam ko, nawala lahat ng takot at problema ko...

7:00 pm.
Ang kati. Nilanggam ako...
haaaayyy... Hanapan pa ng bihisan...

8:00 pm.
Uwi galore na.
Nakakapagod pero ito ang pinakamasayang araw sa buhay ko...
Masaya dahil sa kanya...
DI man kita "nakasama", ang ganito ay sapat na para mapasaya ako...

Mahal na mahal kita bhe...

malapit na...

went to the grocery today to buy stuffs for the banahaw trip.

pero di lang naman ako dun super excited eh.

malapit na ang monthsary...

at super muryot mode na ako dahil pagkatapos ng lahat ng pag-iikot ko sa mall, hindi ko mahanap ang ingredient na super kailangan ko para sa aking recipe...

i wanted my dish to be super special. maski pinre empt niya ako na ipagluto siya sa monthsary...

all i have to do then is to substitute... haaaaayyyy... so much for dreaming for a bongga dish.

pakiramdam ko pa, sobrang nag paasa ako. may "patakam-takam" punch lines ka pang nalalaman...

ilang araw na niyang hinuhulaan ang dish na yun...

haaaayyyy...

ang pagluluto para sa isang taong mahalaga sa buhay mo, ang pinakacrucial sa araw na ito...

sana naman ma appreciate niya...

february na...

ayan, love month na... at di tulad ng dating mga buwan ng pebrero, kaababg-abang at juicing-juicy ang buwan ko na ito.

1. valentines day

first ever valentines day ko ito ever na di ako single...
first ever valentines na mag pag-aalayan ng araw na yun...
hehe...

2. up fair

oo, ang tanda ko na sa up pero di ko pinag-aaksayahan ng panahon ang pagpunta sa fair.
pero kung nagkataon, at mag hohost ang org sa first day, punta galore ako dun...

3. banahaw trip

ilang araw na lang at banahaw trip na namin.
super exciting dahil first time kong pupunta roon and masaya...
pero ang tunay na dahilan kung bakit nakakatakam ang araw na ito ay...

4. happy monthsary bhe...

isang buwan na bhe. ang bilis noh. parang noon lang, naglalandian lang tayo.
pero ngayon, malayo-layo na rin ang ating narating.

o diba, preview pa lang yan ng february. kamusta naman kaya ang mga susunod na blogs ko rito...